October 28th, 2006 blog
پرده اول- سی روز تلاش وکوشش برای باز گشت، باز گشت به خویشتن، به خویشتن خویش،به خویش خوش طینت، به طینت پاک؛ سی روزتلاش به بازگشت در عصر بدون بازگشت، در برزخی از افکار اراء وسکنات، به امیدی آنکه قدری یابی و منزلتی نیکو، وتلاش برای شکافتن هر چه بود درفِطر که طرحی نو لازم است برای مدفون نشدن در مرداب زندگی . با انکه زمان گذشته اما فِطرتان در فطرَتتان استوار، باشد که بازگشت را نه به مثابه گذشتن که شناخت دریابیم.
پرده دوم- داشتم به ائینه های شکسته در دیوارهای آئینه کوب حرم رضوی نگاه می کردم. مثل من شکسته شده می ماند، منی که خودش رابه هزاران تکه تقسیم کرده، در هیچکدام نمی توان یک من یافت، منیت در این آئینه ها چند پاره شده، زیباست و واگویه شمائلی برای آنکس که نشانی می یابد، اما یک چیز دیگر هم دارد، این آئینه ها قابلیت «ما» شدن دارد، از چیدن آنها در کنار هم می توان ما را دید. میتوان ما شد. یکبار دیگربه ائینه کاریهای سقف نگاه کن . . .
پرده سوم- داشتم به بغض های فروخورده وحرفهای در نگاه مانده و نگاه های فرومانده، فکر میکردم.
پرده چهارم - . . .
—–
تکمله - امشب هم قدری یافتیم و دمی را با دکتر سروش مشغول چالش بودیم.
Posted in عمومی | No Comments »
October 23rd, 2006 blog
هی گفتیم می گذرداین روزگار،
اما انقدر گذشت که این روزگارمان هم خراب شد.
شهید مدرس در مجلس رو به رضا خان میکنه و میگه : جنابعالی می فرمائید ، پا رو دم ما نگذارید؛ تکلیف ما را مشخص کنید که اندازه دم شما چقدر است ،ما هر جا دست می گذاریم گویا روی دم شما هست.
Posted in عمومی | No Comments »
October 22nd, 2006 blog
نگاه کنید . نظرتان را هم بنویسید. البته فکر می کنیم اگر کمی عربی متوجه بشوید و بتوانید معنا را درک کنید بهتر شود.
Posted in عمومی | No Comments »
October 22nd, 2006 blog
با نپذیرفتن مهلت یک ماهه توسط هیئت نظارت از طرف دادگاه،امروز این هیئت پرونده شرق را تحویل دادگاه داد که در ان حدود25 تذکر به چشم می خورد. احتمال می رود با رویکرد مثبت قوه قضائیه شاهد برگزاری زودتر دادگاه باشیم
Posted in عمومی | No Comments »
October 18th, 2006 blog
خیلی تفصیل نمی خواهد، عادت کرده ایم؛ به خانه دوشی هم به بهانه های مداوم و واهی..
روزگار از انتشار باز ماند، مهمترین ایراد این بود که «حال و هوای روزگار شبیه شرق هست» درست دیدید، حال و هوا؛البته ساعت 4:50 بعد از ظهر هم ایلنا خبری را مخابره کرد و بزودی از روی تلکس برداشت که ظهوریان اعلام کرده از فردا روزگار باید بدون صفحات سیاسی منتشر شود.
این هم عاقبت این قصه بود.
————–
تکمله: قوچانی از روزگار رفت و با حذف 70 درصدی توان سرویس سیاسی به نظر میاد از شنبه دوباره روی دکه باشیم.
برای خودم هم متاسفم که در همچین روزگاری هستم.
روسیاهیش هم مال انهایی که سفیدی را بر نمی تابند.
البته تا هفته دیگه هم چرخ گردون هزار چرخ خواهد خورد
Posted in عمومی | No Comments »
October 18th, 2006 blog
هوالرحمان
دیشب تو به دنبال قدر خود بودی و من هم به دنبال تقدیر خویش، دیشب شبی از شبهای قدر بود و هر یک به بهانه خواسته ای ازگذشته و آینده به نیاز مشغول که « سپاس خدایی را که نباید جز او بخوانم، که اگر جز او را بخوانم، به آنچه می خواهم نمی رسم! *» دیشب شبی از شبهای تقدیر بود، به قول دکتر سروش که انجا ان بالا پشت تریبون حسینیه سخن می گفت، بر پیامبر 23 شب رفت تا قدر را دریابد، بر من و توچه زمان باید گذر کند؟ تو را نمی دانم که امیدوارم درکش کرده باشی، برای خودم میشمارم، تسبیح را به دست گرفته ام تا اندازه را از دست ندهم؛ یک شب ، 23 شب، 500 شب ، بیست و خورده ای سال، 500 سال ، 1390 و خورده ای سال، به صحرای ربذه رسیده ام اما گویا اینجا هم جای وقوف نیست که باید گذر کرد،« سپاس خدایی را که به جز او امیدوار نباشم، که اگر امیدم به جز او باشد، بی تردید نا امیدم کند!*» نه باز هم باید گذشت این درد با این اعداد کمال نخواهد یافت، این هرمان به بیشتر از این نیاز دارد برای شمارش، که باید هنوز گذشت . . .
دیشب شب قدر بود، تو به دنبال تقدیر خویش و من نیز به دنبال قدر خود، « إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ » و ان شب کتاب را بر او نازل کرد ، و من به دنبال ماعده اسمانی خود می گردم، دیشب آسمان هم درهای رحمتش را باز کرده بوده و تا صبح و سلام صبح با ما می خواند، از صدای باران می شد فهمید که قدر حتمی است و راه نزدیکتر ، صدایش به امری از رحمت می مانست، به دستوری برای بنده ای اینجا در این میان گرفتار شده.
دیشب شب قدر بود، و گویا بسیاری در پی این یافتن بودند که نیک می دانستند فاصله ای در میان نیست که خود حجاب خویشتنیم. « در سفر به کوی تو، راه بسیار نزدیک است؛ که فاصله، تنها خواستن است، چرا که این تو نیستی که از آفریدگان رخ پوشیده ای؛ که این نتیجه اعمال ایشان است که در برابرشان حجابی شده!*»
دیشب شب قدری بود، مانده ام قدر من کجاست، امشب و دیشب و شبهای پیش تا انجا که برایت خواندم و نخواندم از ان روز که ادمیت پدیدار شد، نه پیش تر؛ از آن روز که بلی را در عالم ذره ها گرفتند، این یافتن همراهم بوده که بهترین راچگونه بیابم، اما امید داشته و دارم و خواهم داشت که این نسیان کار، که یک بار هبوط را از همین همراه همیشگیش، نسیان، چشید، پروردگاری دارد و امیدی که او را به رحمتش استوار نگه می دارد. « پروردگارا! با سرا پرده ستاریت خود مرا شکوهی ببخش! و از نکوهشم به کرامت رخ خود در گذر!*»
می بینی هنوز امید پس از این همه دربدری و نیافتن باز هم امید، که بلیه ای دچار نشوم که بر جوابش چهل سال را در میان صحرای فراموش شدگان از ان سو بدینسو در رفت و امد باشم بی هیچ امیدی که تمام نعمتها را در پشت خویش به ورطه نابودی کشاندم، اما من از نسل اسماعیلم، حتی اگر از سلب او نباشم از معرفت او جوشیدم و از اب زمزم آن هنگام که هاجر به پریشانی به سعی مشغول بود نوشیدم که اینگونه درد و رنج و هرمان بر قلبم جای گرفت و با من یکی شد.
دیشب شب قدری بود و من در این اندیشه که ایا قدر ما با هم ملازمتی میابد؟ و از خدا خواستم ، می دانم گاهی هم من زیاده خواهم، اما خواستم « بار خدایا! این تویی که سخنت زلال حقیقت است و وعده ات صداقت محض ! تو با چنین ویژگی فرموده ای: از فزون بخشی خدا بخواهید که بی تردید خدا با شما مهربان است*»
و خواستم و خواستم ؛ برای خودم برای تو برای او برای ما و … ، باشد که قدرمان را بیابیم.
—–
*- دعای ابوحمزه ثمالی
Posted in عمومی | No Comments »
October 16th, 2006 blog
رمضان سال 80 بود، می دانستم در مدرسه کوثر برنامه هست اما تا به حال نرفته بودم، دکتر کدیور برنامه داشت، شب احیا بود، من هم رفتم، خیلیها برای دکترامده بودند و بعد از سخنرانی بلند شدند، اما می دانستم مراسم شب قدر را دارند، دکتر کدیور تازه از زندان بیرون امده بود، مراسم خوبی بود بدون ریا با ادمی که کیف می کردی پشت سرش آمین بگی از اونهایی که خیلیها ازشون تعریف می کردند، از اونهایی که بزرگانی اونها را به بزرگی توصیف کرده اند. ایمان ، چیز کوچکی نیست وقتی علامه طباطبائی از این ایمان فرد تعریف کنه. (البته این را تنها برای کسانی نوشتم که حجتی غیر از خودشون هم نیاز داند.این نظر من هست، هر کس می تواند اندیشه ای داشته باشه) ، خلاصه ماندم. دعای آن شب را دکتر یدالله سحابی خواند، خدا رحمتش کند، کوچک بود و مچاله شده بود اما محکم سخن می گفت، پیر شده بود و صدایش لرزش پیری داشت اما استحکام ایمان در سخنانش موج می زد. دعا را خواند ، شب خوشی بود، خدایش بیامرزاد …
Posted in عمومی | No Comments »
October 14th, 2006 blog
حمله به ایران هم موضوعی است که حداقل در خارج از ایران بر روی ان صحبتهای فراوانی می شود. این تحلیل علی هم قابل تامل است.
Posted in عمومی | No Comments »
October 14th, 2006 blog
داشتم فکر می کردم وقتی خدا به پیامبرش می گوید:
فَلاَ تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
پس چيزى را كه بدان علم ندارى از من مخواه
اونوقت من نادان چگونه می توانم چیزی بخواهم که هیچ علمی ندارم. حتی اندرزگویی نیست .. .
Posted in عمومی | No Comments »
October 12th, 2006 blog
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند…
اما نمیدانم چرا من قبول نمی کنم!
Posted in عمومی | No Comments »