” ما اسرع الساعات فی الیوم، و اسرع الایام فی الشهر، و اسرع الشهور فی السنه، و اسرع السنین فی العمر!
وه! چگونه ساعت ها را روز، و روزها در ماه، و ماه ها در سال، و سال ها در عمر آدمی شتابان می گذرد؟!”
نهج البلاغه/ خطبه ی 188
و چقدر ساده و بسیط می گوید علی علیه الرحمه :
وَ قَالَ[عليه السلام] اتَّقِ اللَّهَ بَعْضَ التُّقَى وَ إِنْ قَلَّ وَ اجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ .
و درود خدا بر او ، فرمود : از خدا بترس هر چند اندك ؛ و ميان خود و خدا پرده اى قرار ده هر چند نازك!.
پرده را آنچنان ندر تا آنروز که خواستی ندای بازگشت بخوانی ، شرمسار از بستن تمام روزنها نباشی، حتی یک روزن.
رویی برای بازگشت و حرمتی برای سلام باقی گذار، هر چند اندک.